Op woensdag 14 oktober 2026 kwamen delegaties van Nederland en Frankrijk in Parijs bijeen voor overleg over samenwerking op het gebied van kernwapens. Dit initiatief vloeit voort uit een breder plan van de Franse president Macron, die in maart 2026 aankondigde gesprekken te willen starten met Europese NAVO-landen.

De kern van de besprekingen lag bij het versterken van de Europese nucleaire en conventionele afschrikking. Daarnaast werd de algemene veiligheidsrelatie tussen Nederland en Frankrijk besproken. De gesprekken met de Europese NAVO-landen, waaronder Nederland en Frankrijk, hebben als overkoepelend doel de defensieafhankelijkheid van de Verenigde Staten te verminderen.

Naast Nederland en Frankrijk maken ook het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Polen, België, Griekenland, Zweden en Denemarken deel uit van dit Franse initiatief. Van deze landen beschikken enkel Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk over kernwapens. Frankrijk breidt zijn arsenaal momenteel uit, terwijl het Verenigd Koninkrijk een beperkter aantal kernkoppen bezit.

Frankrijk onderhoudt een vloot van vier nucleaire onderzeeërs, waarvan er steeds één operationeel is op patrouille. Elke onderzeeër is uitgerust met zestien ballistische raketten, die elk tussen de zes en tien kernkoppen kunnen dragen. De Franse kernwapens hebben een bereik van meer dan 6000 kilometer. De Franse president is de enige bevoegde om een kernaanval te gelasten, waarbij Frankrijk zich committeert aan een 'no first use'-beleid, wat betekent dat het nooit als eerste kernwapens zal inzetten.

Op de Nederlandse vliegbasis in Volkel zijn Amerikaanse kernwapens gestationeerd. De lopende gesprekken tussen de NAVO-landen zouden in de toekomst kunnen leiden tot de stationering van Franse kernwapens in andere Europese landen.