1. Een richtlijn van de Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde (NVK) en de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG) stelt dat baby's die bij 23 weken zwangerschapsduur geboren worden, in Nederlandse ziekenhuizen systematisch aan hun lot worden overgelaten.
2. De Nederlandse overheid hield altijd vol dat de behandelgrens bij 24 weken zwangerschap wetenschappelijk onderbouwd is. Opeenvolgende bewindspersonen hebben de Tweede Kamer verzekerd dat het beleid puur wetenschappelijk onderbouwd is.
3. FVD-Kamerlid Gideon van Meijeren stelt dat de officiële rechtvaardiging voor dit beleid onjuist is en dat het beleid bepaald wordt door geld, capaciteitstekorten en juridische gevolgen voor de abortuswet, niet door medische wetenschap.
4. De eigen wetenschappelijke werkgroep van kinderartsen en gynaecologen, verbonden aan de NVK en NVOG, concludeerde dat bijna vier op de tien baby's van 23 weken overleeft bij intensieve medische zorg. In de beste ziekenhuizen kan dit overlevingspercentage oplopen tot meer dan zestig procent.
5. Op basis van deze bevindingen adviseerde de werkgroep om de behandelgrens te verlagen naar 23 weken.
6. De besturen van de NVK en NVOG weigerden dit advies over te nemen. De redenen hiervoor zijn de druk op de capaciteit van ic-bedden en verpleegkundig personeel, de bijkomende kosten van het redden van extreem vroeg geboren baby's, en mogelijke juridische complicaties in relatie tot de Wet afbreking zwangerschap.
7. Het bestuur van de NVK en NVOG negeerde het advies van de eigen werkgroep om beleidsmatige en financiële redenen.
8. De levensvatbaarheidsgrens wordt kunstmatig op 24 weken gehouden omdat het verlagen van die grens botst met de huidige abortuswetgeving. Als artsen baby's van 23 weken succesvol beginnen te behandelen, zou abortus bij 23 weken wettelijk niet langer zijn toegestaan.
9. De beroepsverenigingen kozen ervoor om de behandelgrens niet te verlagen, zonder het publiek of de politiek hierover eerlijk voor te lichten.
10. Er wordt geen geld of capaciteit beschikbaar gesteld voor het redden van kinderen van 23 weken, terwijl de weg naar het beëindigen van zwangerschappen op die termijn juist wordt verbreed. Er wordt jaarlijks een stijgend budget voor abortusklinieken uitgekeerd, terwijl er geen geld wordt vrijgemaakt om baby's van 23 weken een eerlijke kans te geven.
11. De NVOG is een 'verkenning' gestart om abortus bij 22 en 23 weken makkelijker en toegankelijker te maken, ook zonder medische indicatie.
12. Artikel 82a van het Wetboek van Strafrecht bepaalt dat een ongeboren vrucht die buiten het moederlichaam in leven kan blijven, beschermd wordt onder de moordbepalingen. In 1990 gebruikte de Hoge Raad de actuele stand van de medische wetenschap als maatstaf voor deze bescherming.
13. Als baby's van 23 weken een overlevingskans hebben van 38 tot 60 procent, is de vraag gerechtvaardigd of het opzettelijk beëindigen van zulke zwangerschappen als moord gekwalificeerd kan worden. Het Openbaar Ministerie heeft in het verleden aangegeven dat zelfs een beperkte overlevingskans voldoende kan zijn om dit te kwalificeren.
14. Er is geen keuzevrijheid voor vrouwen die hun kind van 23 weken willen laten redden, terwijl die vrijheid voor vrouwen die hun zwangerschap willen afbreken wel wordt beschermd.
15. Van Meijeren kondigt aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) ter verantwoording te roepen en moties in te dienen.