Het politieke instrument van het 'achterkamertje' wordt al twaalf jaar gebruikt in de Nederlandse politiek. In 2014 steunde D66, toen nog een oppositiepartij, de begrotingsplannen van het kabinet. CDA-leider Sybrand Buma uitte destijds zijn verbazing over de steun van D66-politicus Alexander Pechtold aan de begrotingsplannen, nog vóór het debat. Pechtold reageerde hierop door te stellen dat er veel CDA'ers aanwezig waren op de tweede verdieping, verwijzend naar informele overleggen.

Wim Kok maakte tijdens de paarse kabinetten, gevormd door PvdA, VVD en D66, veelvuldig gebruik van achterkamertjes. Dit gaf het beeld dat deze regeringspartijen het grotendeels eens waren. Met de opkomst van Pim Fortuyn en zijn uitspraak "Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg", kwam het achterkamertje te staan voor oude en niet-transparante politiek.

Kiki Bakker heeft het boek "De magie van de Achterkamertjes" gepubliceerd, dat dient als handboek voor nieuwe politici over informele politiek. Het boek is gebaseerd op interviews met (oud-)politici en Bakkers eigen ervaring als fractiemedewerker van de VVD. Bakker stelt dat in achterkamers ook informatie wordt uitgewisseld om elkaar niet te verrassen, zoals tijdens coalitieoverleggen in de kabinetten-Rutte.

De huidige situatie illustreert de dynamiek rondom politieke besluitvorming en communicatie. Staatssecretaris Derk Boswijk (Defensie) noemde zijn team bestaande uit personen van diverse religieuze en niet-religieuze achtergronden in de Kamer. Vorige week was er sprake van onafgestemde communicatie rondom defensieminister Dilan Yeşilgöz, die Rusland als vijand bestempelde. Mirjam Bikker (ChristenUnie) uitte in de Kamer haar bezorgdheid over medewerkers die trots vertellen dat zij aan de slag gaan bij fabrikanten van kruisraketten en drones.

Kiki Bakker beschouwt de vrijheidsbijdrage die CDA-leider Henri Bontenbal bedacht als belasting voor extra defensiemiljarden als een voorbeeld van politieke afwegingen. Het plan van Bontenbal kwam maandag onder vuur te liggen van zowel linkse als rechtse oppositiepartijen. Bakker is van mening dat de uitkomsten van overleg in achterkamertjes controleerbaar moeten zijn door middel van een debat, waarbij compromissen en de bijbehorende pijn en winst worden uitgelegd.