1. Beweringen van de 99-jarige Willem Wilbrink, die tot dusverre als oorlogsheld werd gezien, blijken niet te kloppen.
2. Een publicatie in het Historisch Nieuwsblad vermeldt dat Wilbrink niet in het concentratiekamp Dachau heeft gezeten.
3. Het NIOD Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies bevestigt dat Wilbrinks naam niet voorkomt op de lijst van Nederlanders die in Dachau vastzaten.
4. Wimar Jaeger, voorzitter van het Nederlands Dachau Comité, verklaart dat de waarheid van verhalen over de Tweede Wereldoorlog en Dachau belangrijk is.
5. Het Nederlands Dachau Comité was sinds 2024 op de hoogte van de onwaarheden rond Wilbrink.
6. Journalist Carolien Brugsma, dochter van een Dachau-overlevende, deelt het vermoeden van oorlogstrauma bij Wilbrink, wat mogelijk de reden is voor zijn onjuiste beweringen.
7. Jaeger heeft begrip voor Wilbrink en is ervan overtuigd dat Wilbrink gelooft dat hij de gebeurtenissen heeft meegemaakt, mogelijk door oorlogstrauma.
8. Brugsma's vader, een verzetsman, zat vast in drie kampen voordat hij in Dachau terechtkwam. Dit was mede door zijn verzetsactiviteiten.
9. Dachau was primair bedoeld voor zware dwangarbeid en huisvestte voornamelijk verzetsmensen en politieke tegenstanders, in tegenstelling tot vernietigingskampen zoals Auschwitz. Titus Brandsma, priester en oorlogsheld, zat onder meer in Dachau.
10. Brugsma vindt het kwalijk dat onwaarheden over de Holocaust worden verspreid in een tijd waarin de kennis erover afneemt. Ze besluit met een verwijzing naar haar vader, die ternauwernood overleefde en 40 kilo woog aan het einde van zijn gevangenschap in Dachau, als voorbeeld van "echte verhalen".
11. Brugsma heeft zelf het oorlogsverleden van haar vader geverifieerd bij een bezoek aan Dachau voor Andere Tijden.
12. Brugsma is niet alleen verdrietig voor Wilbrink en zijn kinderen, maar ook boos op degene die zijn biografie schreef omdat de beweringen niet zijn geverifieerd.
13. De biografie van Wilbrink, geschreven door Laurens van Aggelen, verscheen in 2023.
14. Van Aggelen stelt dat hij alles heeft geverifieerd wat hij kon, maar benadrukt dat Wilbrink zelf ook verantwoordelijk is voor wat hij zegt. Hij geeft aan dat het verhaal van Wilbrink al eerder in andere media was verschenen, maar dat zijn biografie uitgebreider is.
15. Van Aggelen heeft beweringen van Wilbrink weggelaten uit het boek omdat deze niet konden kloppen. Hij suggereert dat Wilbrinks hoge leeftijd een rol kan spelen bij het doen van onjuiste uitspraken, maar benadrukt dat het geen wetenschappelijk boek is.
16. De familie van Wilbrink steunt zijn beweringen, maar wil inhoudelijk niet reageren tegenover de NOS.
17. NIOD-onderzoeker Kees Ribbens stelt dat dergelijke verhalen de waarheid over de Tweede Wereldoorlog kunnen aantasten en twijfel kunnen zaaien over de Holocaust.
18. Ribbens bevestigt dat persoonlijke verhalen de Tweede Wereldoorlog inzichtelijker en invoelbaar kunnen maken, juist vanwege de emotie.
19. Ribbens waarschuwt echter dat persoonlijke verhalen minder kritisch worden getoetst dan door historici gebruikelijk is. Hij meldt dat er bij het NIOD nauwelijks vergelijkbare gevallen bekend zijn, maar vreest dat dit een kritische houding ten opzichte van correcte historische verhalen kan ondermijnen.