Het Wereld Natuur Fonds (WWF) baseert zijn conclusies op gegevens van 5790 verschillende soorten gewervelde dieren, waaronder zoogdieren, vogels, amfibieën, reptielen en vissen. Er zijn wereldwijd gegevens verzameld over 35.803 populaties, waarbij de trend sinds 1970 is bepaald. Insecten, kwallen en krabben zijn buiten beschouwing gelaten.

Uit het onderzoek blijkt dat de helft van de onderzochte populaties stabiel is of toeneemt, terwijl de andere helft afneemt, soms sterk. Concreet bleef 7 procent van de populaties stabiel, groeide 43 procent en kromp de resterende 50 procent. De populaties van gewervelde dieren zijn sinds 1970 gemiddeld met bijna driekwart afgenomen. Deze gemiddelde daling is het resultaat van krimpende populaties die harder afnemen dan de groeiende populaties toenemen. De vorige editie van het Living Planet Report in 2024 meldde al een vergelijkbare gemiddelde daling van 73 procent voor gemonitorde populaties wilde dieren sinds 1970.

Er zijn echter ook positieve voorbeelden te noemen van diersoorten die het goed doen of een comeback maken. Hieronder vallen de tijger, de groene zeeschildpad, de blauwvintonijn en de otter in Nederland. In Nederland waren otters voorheen uitgestorven, maar dankzij schoner water, het verbinden van leefgebieden en herintroductie doen ze het nu weer goed. De blauwvintonijn is door het instellen van vangstquota niet langer bedreigd.

Haaien en roggen daarentegen gaan sterk achteruit. Veel soorten haaien en roggen groeien langzaam en krijgen weinig jongen, wat hen kwetsbaar maakt. Ze worden gevangen en eindigen regelmatig als bijvangst in visnetten. Bestaande afspraken blijken onvoldoende om deze diersoorten effectief te beschermen.

Om populaties te herstellen, acht het WWF het noodzakelijk om onze voedselproductie duurzamer in te richten, de energietransitie te versnellen en investeringen in de financiële sector die de natuur schaden af te bouwen.