Werknemers in de gevangenis, waaronder Peter, Wouter en Jeroen, maken zich grote zorgen over hun veiligheid. Deze angsten worden gevoed door overvolle gevangenissen, een structureel personeelstekort en de hieruit voortvloeiende toenemende druk binnen de inrichtingen.

Peter, die werkzaam is binnen de gevangenis, constateert dat de drukte leidt tot een verminderd toezicht. Bewakers kunnen niet overal tegelijk aanwezig zijn, wat resulteert in een gespannen werksfeer. Hij heeft zelf te maken gehad met uitschelden en bespuugd worden op het werk. Collega's van Peter leven in de vrees dat incidenten onvermijdelijk zijn.

Deze zorgen worden extra aangewakkerd na een schietincident dat eind september plaatsvond in Amsterdam-Noord. De verdachte van dit incident kende het slachtoffer uit de gevangenis in Zaanstad, waar het slachtoffer werkzaam was. Bovendien werd een collega van Peter bij zijn woning mishandeld door een ex-gedetineerde.

Als gevolg van deze gebeurtenissen heeft Peter thuis extra veiligheidsmaatregelen getroffen. Zo heeft hij dashcams in zijn auto geïnstalleerd, afspraken gemaakt met zijn buren en is hij gestopt met het actief delen van informatie op sociale media.

Wouter, penitentiair inrichtingswerker bij de PI Rotterdam, beschouwt het schietincident in Amsterdam als een "realitycheck". Ook hij heeft camera's bij zijn woning geplaatst en zijn kenteken laten afschermen.

Jeroen, forensisch therapeutisch werker op een psychiatrische afdeling in de PI Vught, ervaart de gevolgen van personeelstekorten, ook al heeft zijn eigen afdeling een passend personeelsbestand. De openstelling van zijn afdeling is teruggebracht van vier naar twee avonden per week.

Jeroen beschrijft een incident waarbij een collega door een gedetineerde in het gezicht werd gestompt en er twee medewerkers nodig waren om de man te bedwingen. Daarnaast kent Jeroen een collega die bedreigd werd na een melding over een geplande ontsnapping. Opvallend was dat er langzaam auto's door zijn straat reden en er naar binnen werd gekeken, waarna de collega genoodzaakt was camera's te installeren.

De Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) heeft naar aanleiding van het schietincident bijeenkomsten georganiseerd voor medewerkers en biedt aanvullende ondersteuning. Peter benadrukt echter dat praten alleen onvoldoende is; hij verwacht concrete actie van de DJI om de veiligheid van het personeel te waarborgen.

Wouter erkent dat de DJI stappen onderneemt om medewerkers te beschermen, zoals het faciliteren van aangifte en het disciplineren van gedetineerden binnen de inrichting. Hij stelt echter dat de DJI geen bescherming meer kan bieden zodra een gedetineerde in vrijheid wordt gesteld.