Het geboortecijfer in Marokko is gedaald tot 1,97 kinderen per vrouw, het laagste punt ooit. Dit staat in schril contrast met de jaren zeventig, toen vrouwen gemiddeld zeven tot acht kinderen kregen. Om de bevolking op peil te houden, is een geboortecijfer van 2,1 kinderen per vrouw noodzakelijk. Ter vergelijking: in Algerije ligt dit gemiddelde net onder de twee kinderen en in Tunesië op anderhalf kind.

Vrouwenorganisatie Azzahrae heeft politieke partijen opgeroepen om steunmaatregelen voor gezinnen te ontwikkelen. Zij pleiten onder andere voor voordelige overheidsleningen en een verlenging van het zwangerschapsverlof. Veel Marokkanen in Rabat ervaren het stichten van een gezin in 2026 als een grote uitdaging. Factoren als late huwelijken, veroorzaakt door een gebrek aan banen, en de hoge verantwoordelijkheid die met het krijgen van kinderen gepaard gaat, spelen hierbij een rol. De kosten voor levensonderhoud en onderwijs blijven bovendien stijgen in Marokko.

De verwachte bevolkingsveranderingen zullen leiden tot een significante toename van de vraag naar gezondheidszorg, zowel in openbare als in particuliere ziekenhuizen. Tegelijkertijd staan de Marokkaanse pensioenfondsen onder druk, met een verwachte situatie waarin er slechts één werkende per gepensioneerde zal zijn.

De komst van arbeidsmigranten uit andere Afrikaanse landen zal de samenstelling van de Marokkaanse bevolking naar verwachting verder veranderen. Dit brengt nieuwe dynamieken met zich mee voor de arbeidsmarkt en de maatschappij.

Er is een duidelijk tekort aan ouderenzorg in Marokko. Het sociale stigma rondom het inschakelen van ouderenzorg maakt dit niet vanzelfsprekend. Momenteel telt Marokko één particulier verzorgingstehuis, dat verbonden is aan het Franse consulaat in Rabat. Een nieuwe wet uit 2015, die commerciële verzorgingstehuizen mogelijk maakt, is nog niet operationeel.

Verzorgingstehuis Ennassim in Casablanca wordt gefinancierd met overheidssubsidies en donaties, omdat het wettelijk geen geld mag vragen aan bewoners. De 75-jarige Jaouad Cbihi woont hier sinds twee jaar, nadat zijn productiebedrijf failliet ging als gevolg van de coronapandemie.

De angst bestaat dat het aantal ouderen dat in tehuizen zal verblijven, zal toenemen zodra er meer faciliteiten beschikbaar komen. De verwachting is echter ook dat ouderen langer thuis zullen blijven wonen, wat de inhuur van thuiszorg kan stimuleren en mogelijk nieuwe banen kan opleveren.