De Manchester Pusher is een vermeende seriemoordenaar die actief zou zijn langs kanalen in Manchester, Verenigd Koninkrijk. Aanhangers hebben deze Pusher in verband gebracht met maar liefst 85 moorden die tussen 2008 en 2016 zouden hebben plaatsgevonden. De politie van Greater Manchester nuanceert dit cijfer echter, en stelt dat de 85 moorden afkomstig zijn uit een opgave uit 2015 die betrekking had op de gehele regio Greater Manchester en niet specifiek op de stad Manchester. Het werkelijke aantal vermeende slachtoffers ligt, afhankelijk van het gehanteerde geografische gebied, tussen de 22 en 35.

Veel lichamen werden gevonden in de omgeving van Canal Street in Manchester, wat leidde tot aanzienlijke hysterie binnen een deel van de lokale gemeenschap. De angst was dat de Pusher zich specifiek op homoseksuele mannen zou richten. Er is echter ook gesuggereerd dat de Pusher mogelijk een fantasie is. Veel vermeende slachtoffers zochten mogelijk drugs of seksuele diensten langs de kanaalpaden, waarna ze beroofd werden of door dronkenschap in het kanaal belandden.

De vermeende targeting heeft geleid tot merkbare gedragsveranderingen binnen de lokale homoseksuele gemeenschap. Zo namen mensen vaker taxi's, verlieten ze uitgaansgelegenheden in groepen en vermeden ze de kanaalpaden na zonsondergang. De situatie wordt omschreven als een voorbeeld van 'massawaanzin', waarbij een vermoeden uitgroeide tot een stadslegende die zichzelf in stand houdt door autosuggestie. De angst onder homoseksuelen en de daaruit voortvloeiende gedragsveranderingen worden gezien als een effectieve, zij het indirecte, anti-homoseksuele actie die werkt via suggestie en angst.

De suggestie van mogelijk geweld door de 'Pusher' wordt vergeleken met de impact van de spijkerbommen van David Copeland, waarbij het idee van iets dat *zou kunnen* gebeuren krachtigere effecten kan hebben dan daadwerkelijk gepleegd geweld. De tactiek van het verspreiden van geruchten over moordlustige psychopaten die het op homoseksuelen gemunt hebben, wordt beschreven als een effectieve strategie in de moderne tijd. Het verspreiden van dergelijke ideeën kan worden gedaan door de rol van 'bezorgde burger' aan te nemen en misdaden te publiceren die potentieel gericht waren op homoseksuelen, vergelijkbaar met de vermeende Smiley-faced Killer in de Verenigde Staten.

In tegenstelling tot de Pulse Nightclub-schietpartij door Omar Mateen, die sympathie opwekte voor homoseksuelen, wordt de 'Pusher'-narratief als effectiever beschouwd. Dit komt doordat het geen duidelijk herkenbare slachtoffers creëert, de nadruk legt op vermeende immoraliteit binnen de gemeenschap en inspeelt op bestaande angsten. De vraag die hieruit voortvloeit is of de homoseksuele gemeenschap het recht heeft om te weten of er daadwerkelijk moordenaars op hen gericht zijn.