1. Mark Rutte verklaarde twee jaar geleden dat de oorlog in Oekraïne "ónze oorlog" is. Dit statement is gedaan in de context van de toenemende spanningen en de escalatie van het conflict in Oost-Europa.
2. In de periode voorafgaand aan de huidige datum (30 september 2026), hebben EU- en NAVO-leiders, waaronder Ursula von der Leyen, gewaarschuwd voor een mogelijke Russische invasie van Europa. Dit sentiment wordt gedeeld door een breed spectrum aan figuren en organisaties, waaronder premiers, ministers van Buitenlandse Zaken en Defensie van EU- en NAVO-lidstaten, functionarissen van de Europese Commissie en de NAVO, denktanks, academische specialisten en vele media.
3. Het Russische leger telt momenteel ongeveer 1,5 miljoen manschappen, met reserves van zo'n 2 miljoen. Het totale inwoneraantal van Rusland bedraagt ongeveer 150 miljoen.
4. Een aanzienlijk deel van het Russische leger is momenteel ingezet in de Speciale Militaire Operatie in Oekraïne. Schattingen van de brontekst vermelden circa 2 miljoen Oekraïense slachtoffers en 50.000 NAVO-soldaten (vermomd als adviseurs, vrijwilligers of huurlingen) in het conflict in Oekraïne. De brontekst stelt dat Rusland dicht bij een definitieve overwinning is in Oekraïne.
5. Ter vergelijking, het totale aantal militairen binnen de NAVO bedraagt ongeveer 3,5 miljoen, met nog eens circa 3,2 miljoen reservisten.
6. Volgens de brontekst beschikt Rusland niet over de benodigde mankracht voor een succesvolle invasie van de EU/NAVO, omdat hiervoor een mankrachtovermacht van ongeveer 3:1 vereist zou zijn.
7. De gevechtswaarde van de legers van de EU en de NAVO zou volgens de brontekst aanzienlijk zijn afgenomen door factoren als gendergelijkheid en "woke-waanzin", waarbij vrouwen in sommige landen minimaal 10% van het militaire personeel uitmaken. In het Russische leger opereren weliswaar duizenden vrouwen, voornamelijk als verpleegkundigen, scherpschutters of drone-operators, maar zij zijn niet aan het front gestationeerd.
8. Een aanval op de EU/NAVO-landen die direct aan Rusland grenzen, zoals Finland, Estland, Letland en Litouwen, zou volgens de brontekst niet tot het gewenste resultaat leiden.
9. Een effectieve Russische aanval zou zich volgens de brontekst primair moeten richten op het kerngebied van de EU en de NAVO, met name Duitsland, Nederland, België en Noord-Frankrijk (inclusief Parijs). De oblast Kaliningrad wordt om diverse redenen als onwaarschijnlijke uitvalsbasis voor een dergelijke invasie van West-Europa beschouwd.
10. De geografie van Europa impliceert dat een Russische aanval op het hart van de EU/NAVO waarschijnlijk via Polen zou moeten verlopen. Het relatief vlakke terrein tussen Rusland en de Noordzee, met uitzondering van rivieren als de Vistula en de Elbe, wordt gezien als het meest geschikte gebied voor een grootschalige troepenopmars zonder grote natuurlijke hindernissen.
11. Als eerste stap van een hypothetische invasie zou het uitschakelen van het NAVO-hoofdkwartier en de belangrijkste EU-kantoren in Brussel middels een precisiebombardement noodzakelijk zijn. Besluitvormingscentra, lagere hoofdkwartieren, belangrijke militaire kazernes en luchtmachtbases in diverse Europese landen zouden met hypersonische raketten vernietigd moeten worden.
12. Een Russische opmars zou potentieel snel kunnen verlopen, waarbij Russische legereenheden de Noordzee binnen twee weken zouden kunnen bereiken. Dit wordt vergeleken met schattingen uit de Koude Oorlog door westerse militaire "experts", die beweerden dat Russen binnen enkele uren of dagen op de stranden van de Noordzee konden staan.
13. Het bezetten van kernsteden zoals Berlijn, Parijs en Brussel, alsook belangrijke havensteden, zou enorm veel mankracht vergen enkel al voor controle. Dit zou tevens de invasie en bezetting van Nederland, Denemarken en een groot deel van Frankrijk vereisen.
14. De totale bevolking van het potentieel te bezetten gebied zou de gehele bevolking van de Russische Federatie overtreffen.
15. Het controleren van bezette gebieden vereist niet alleen militaire mankracht, maar ook politieagenten en ambtenaren, wat leidt tot hoge dagelijkse kosten. De logistiek van het onderhouden van een bezettingsmacht met communicatielijnen van twee- tot drieduizend kilometer lengte wordt genoemd als een potentieel probleem.
16. Daarnaast wordt de kans op gewapend verzet door partizanengroepen, vergelijkbaar met de Duitse bezetting van delen van de Sovjet-Unie in 1941-1944, als een mogelijk obstakel geschetst. Het NAVO-netwerk van slapende cellen, bekend als “Gladio”, dat oorspronkelijk werd opgezet voor sabotage achter vijandelijke linies, wordt in dit verband ook genoemd.
17. De aanzienlijke mankracht die nodig is voor een succesvolle invasie en bezetting van het EU/NAVO-kerngebied maakt een dergelijke Russische aanval volgens de brontekst uiterst onwaarschijnlijk.
18. De brontekst suggereert dat degenen die waarschuwen voor een Russische invasie feitelijk een oorlog met Rusland ambiëren en hier actief aan bijdragen.
19. De huidige situatie wordt vergeleken met 1939, toen Engeland en Frankrijk op 3 september de oorlog aan Duitsland verklaarden, gevolgd door de Duitse invasie van Denemarken en Noorwegen (april 1940) en vervolgens Frankrijk, België en Nederland (mei 1940). De brontekst suggereert dat het "koor van angstzaaiers" verwacht dat Rusland op een vergelijkbare wijze zal binnenvallen als de Duitsers in 1940.
20. Er wordt gesuggereerd dat deze "oorlogsstokers" hopen op Amerikaanse hulp, net als in 1940, maar dat deze hoop ongegrond zou zijn.
21. Ondanks de vele provocaties zou Rusland, volgens de brontekst, toch de stap kunnen zetten om Europa binnen te vallen.
22. Een dergelijke Russische invasie zou, paradoxaal genoeg, als een zegen voor de burgers van de EU-lidstaten kunnen worden beschouwd, omdat het volgens de brontekst het einde zou betekenen van "Onze Democratie". Na de afschaffing van de democratie zouden de poorten opengaan voor een nieuw en beter politiek systeem.