1. De Alternative für Deutschland (AfD) wint aan terrein en heeft recentelijk een deelstaatverkiezing gewonnen in Saksen-Anhalt, met de ambitie om de grootste politieke partij van Duitsland te worden.
2. De AfD wordt omschreven als controversieel, waarbij de meningen uiteenlopen van de bewering dat de partij een heropleving van het Derde Rijk is tot de opvatting dat het een door populisten gecontroleerde oppositiepartij is. De partij zelf kan echter niet gemakkelijk in de categorie "gecontroleerde oppositie" worden geplaatst.
3. Er bestaat binnen de AfD een vleugel die op zijn minst Israël-kritisch, zo niet antizionistisch is. Dit staat in contrast met het officiële standpunt van de AfD dat zij het bestaansrecht van Israël en het Joodse leven in Duitsland steunt, zoals bevestigd in een officiële verklaring uit 2019. Voormalig partijleider Alexander Gauland steunde in 2018 de opvatting dat het voortbestaan van Israël een fundamenteel staatsbelang is voor Duitsland.
4. Beatrix von Storch, Petr Bystron en de partijorganisatie Juden in der AfD (JAfD) worden genoemd als pro-zionistische elementen binnen de AfD. Bystron pleitte er in 2019 voor dat Duitsland Jeruzalem als hoofdstad van Israël zou erkennen, "Judea en Samaria" zou erkennen en de Duitse financiering van UNRWA en Israël-kritische ngo's zou stopzetten. Von Storch was betrokken bij de oprichting van de fractie "Vrienden van Judea en Samaria" in het Europees Parlement, die zich verzette tegen BDS-gerelateerde maatregelen en handelsbeperkingen met Israëlische nederzettingen. Joachim Kuhs reisde in 2019 met een delegatie door Israël en de Westelijke Jordaanoever en ontmoette Daniella Weiss, een leider binnen de Israëlische kolonistenbeweging.
5. AfD-politicus Wolfgang Gedeon promootte tijdens het partijcongres in 2017 een "Israël-resolutie" die weliswaar Israëls bestaansrecht bevestigde, maar ook kritiek uitte op de bezetting van de Westelijke Jordaanoever en wapenhandel met Israël, en de mogelijkheid van sancties tegen Israël suggereerde.
6. De AfD reageerde na 7 oktober met solidariteit met Israël en veroordeelde Hamas, en eiste stopzetting van financiering aan Hamas en UNRWA.
7. Tino Chrupalla, medeleider van de AfD sinds 2019, heeft een "Israël-sceptische" houding en pleit voor een buitenlands beleid waarin Duitsland voorop staat, wat afwijkt van traditionele eenzijdige steun aan Israël. In oktober 2024 sprak Chrupalla zich uit tegen verdere wapenleveringen aan Israël en stelde dat er meer scepsis ten opzichte van de Israëlische regering nodig was, met focus op vrede en een tweestatenoplossing.
8. Alice Weidel, medeleider van de AfD, heeft geprobeerd de verschillende facties in evenwicht te brengen door de verdediging van Israël te erkennen, maar tegelijkertijd te pleiten voor beperkingen op wapenexport naar Israël. In 2025 noemde Weidel Björn Höcke een "zeer goede politicus" die ze zich als minister kon voorstellen.
9. Het compromisvoorstel van Markus Frohnmaier, woordvoerder buitenlandse zaken, in augustus 2025 hield in dat de partij tegen wapenleveringen aan "actieve oorlogsgebieden" was, terwijl ze goede strategische betrekkingen met Israël wilde.
10. De AfD-leiding sprak zich in februari van het jaar 2026 uit tegen de Amerikaanse aanval op Iran, omdat dit een zionistische oorlog zou zijn. Dit standpunt wijkt af van een deel van de pro-zionistische elementen binnen de partij.
11. De AfD wordt formeel nog steeds als een zionistische partij beschouwd, maar de trend laat een verschuiving zien naar een sceptischere positie ten aanzien van zionistische oorlogvoering en een terughoudender opstelling ten aanzien van Duitse steun aan Israël. De reactie van de AfD op 7 oktober was ambigueger dan die van andere rechts-populistische partijen.
12. De AfD verzet zich tegen het belangrijkste buitenlandse beleidsinitiatief van het "Joods-Amerikaanse imperium" in Europa, namelijk de oorlog in Oekraïne. De partij is succesvol geworden door zich te richten op beleid dat dicht bij de gewone man staat en door zich te verzetten tegen het Amerikaanse buitenlandbeleid in Europa.
13. In 2015 richtte AfD-politicus Björn Höcke de factie "Der Flügel" op in Thüringen, die geschat werd op 7.000 aanhangers en door de Duitse inlichtingendienst onder "formeel toezicht" werd geplaatst wegens vermeend rechtsextremisme.
14. De factie "Der Flügel" werd in 2020 ontbonden door het centrale bestuur van de AfD, maar de personen en ideeën geassocieerd met de groep bleven actief. Jörg Meuthen slaagde erin de Flügel te ontbinden en leiders zoals Andreas Kalbitz te verwijderen, maar kon Höcke niet verwijderen. Meuthen verliet de AfD in 2022 na het verliezen van de machtsstrijd tegen de radicale vleugel. Op het nationale congres van 2021 in Dresden versloeg de vleugel van Höcke Meuthen op programmapunten zoals "Dexit". Tino Chrupalla en Alice Weidel zijn aan de macht gekomen zonder verdere strijd tegen Höcke.
15. Björn Höcke wordt gezien als een focuspunt voor de scepsis van de Israëlische en Joodse gemeenschap ten aanzien van de AfD. Höcke was mede-architect van de "Resolutie van Erfurter" uit 2015, die de AfD als een radicaal alternatief wilde positioneren en bijdroeg aan de afzetting van Bernd Lucke.
16. In 2017 verklaarde Höcke in Dresden dat Duitsers het enige volk waren dat een "monument van schande" in het hart van hun hoofdstad had opgericht, verwijzend naar het Monument voor de Vermoorde Joden van Europa. Frauke Petry, destijds partijleider, steunde een tuchtonderzoek tegen Höcke na zijn toespraak in Dresden in 2017, maar Alexander Gauland en Jörg Meuthen verzetten zich hiertegen, waarna Petry uit de partij werd gezet. In 2021 sprak Höcke de slogan "Alles für Deutschland" uit, een slogan die geassocieerd wordt met de SA, waarvoor hij later werd veroordeeld.
17. Stefan Möller, een naaste bondgenoot van Höcke, werd in 2026 verkozen tot vicevoorzitter op federaal niveau met ongeveer 75 procent van de stemmen.
18. De opeenvolgende machtsstrijd binnen de AfD heeft ertoe geleid dat de meer nationalistische vleugel meer invloed heeft gekregen. De AfD is heterogener dan vergelijkbare partijen in Europa en heeft een radicalere koers ingeslagen, terwijl andere partijen gematigder zijn geworden. Leiders als Marine Le Pen en Jimmie Åkesson hebben nooit te gehad met zo'n grote en goed georganiseerde factie binnen hun partijen, waardoor deze partijen naar het midden opschoven. De opkomst van de AfD lijkt te breken met de opvatting binnen oppositiepartijen dat succes bereikt wordt door het uitbannen van radicalen en door gematigdheid.
19. De trend van de AfD om los te komen van traditionele bolwerken in Oost-Duitsland, die sterk verbonden zijn met de "völkische" stroming, zal bepalen of de partij getemd zal worden.
20. De AfD behoort niet tot het aan Likud gelieerde netwerk van rechts-populistische partijen in Europa, zoals "Patriots for Europe". Er zijn krachten binnen de AfD die de partij willen gebruiken als instrument voor zionistische macht, maar de partij behoort niet tot het door de regering-Netanyahu opgebouwde rechts-populistische Likud-netwerk in Europa.
21. De AfD werd in 2025 uitgesloten van deelname aan een Israëlische conferentie tegen antisemitisme, waaraan wel partijen als Rassemblement National, Fidesz en Vox werden uitgenodigd. In 2026 namen vertegenwoordigers van diverse Europese partijen deel aan een conferentie/netwerkbijeenkomst van de Israëlische regering over antisemitisme, maar de AfD bleef uitgesloten. Amichai Chikli, Israëlische minister van diaspora, prees de AfD in februari 2025 voor haar aanvallen op Duitse financiering van Israël-kritische organisaties, anti-BDS-voorstellen en pogingen om Hezbollah te verbieden, maar stelde ook dat de partij "met twee stemmen spreekt" en wees op figuren als Maximilian Krah. In 2026 wees Chikli op de aanwezigheid van figuren als Maximilian Krah en Björn Höcke als een "rode lijn" waarom de AfD buiten de samenwerking van Israël met rechts-Europa werd gehouden. In februari 2025 keurde de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Gideon Sa'ar formeel de diplomatieke betrekkingen met Rassemblement National, Vox en de Zweden Democraten goed, waarbij de AfD en de FPÖ uitdrukkelijk werden uitgesloten.
22. De Rassemblement National (RN) in Frankrijk heeft zich na 7 oktober veel eenzijdiger pro-Israëlisch opgesteld, met Jordan Bardella die de partij afschildert als "de beste verdediging voor Joden tegen antisemitisme". In april 2026 ontmoette de Israëlische ambassadeur in Frankrijk, Joshua Zarka, Marine Le Pen.
23. Santiago Abascal van de Spaanse Vox reisde in december 2023 naar Israël, steunde de Israëlische invasie van de Gazastrook en verklaarde dat Israël de "steun, genegenheid en het begrip" van Vox had, en lijkt een formele alliantie met Likud te hebben gesloten.
24. De Zweden Democraten hebben een radicale pro-zionistische koers ingeslagen en worden beschreven als een van de meest pro-Israëlische partijen in Zweden. Jimmie Åkesson, leider van de Zweden Democraten, betreurde in 2025 publiekelijk de vroege "antitsche" en "neonazistische" banden van de partij. Åkesson reisde dit jaar persoonlijk naar Israël.
25. Eldad Beck, een Israëlische journalist, bepleitte in een boek uit 2022 een heroverweging van Israëls boycot van de AfD.
26. De reacties van de mainstream media en de politieke elite op de opkomst van de AfD worden als hysterisch beschreven en intenser dan die op andere rechts-populistische partijen.