Senator Ron Johnson heeft een rondetafelgesprek georganiseerd waar verschillende personen hun ervaringen deelden met betrekking tot de coronapandemie. Onder de getuigen bevonden zich artsen, verpleegkundigen, overlevenden en nabestaanden. Oud-traumachirurg James Miller was een van de sprekers.

Miller werkte voorheen als chirurg in het Providence Regional Medical Center Everett in Washington, het ziekenhuis waar in januari 2020 de eerste officieel gediagnosticeerde Amerikaanse coronapatiënt werd behandeld. Vanuit zijn functie voerde hij kwaliteitsreviews uit op de intensive care afdeling van het ziekenhuis.

Volgens Miller kwamen de bevindingen van deze reviews neer op fraude, die de hoogste bestuursniveaus van het ziekenhuis bereikte. Nadat hij deze bevindingen rapporteerde, zou Miller doelwit zijn geworden van procedures gericht op het intrekken van zijn dokterslicentie.

Miller getuigde voorts over het antivirale middel remdesivir, dat door de federale overheid aan ziekenhuizen werd verstrekt. Hij verklaarde dat artsen onjuiste en misleidende informatie over dit middel ontvingen van de ziekenhuisleiding. Privé zou Dr. George Diaz, destijds hoofd infectieziekten van het ziekenhuis en een voorstander van remdesivir, Miller hebben verteld dat hij samenwerkte met de staatsregering van Washington om de burgerrechten van ongevaccineerden te beperken. Er zouden plannen zijn geweest om de verlenging van rijbewijzen afhankelijk te maken van de vaccinatiestatus. Een infectioloog zou Miller hebben afgeraden remdesivir toe te dienen aan een jonge patiënte, met de reden dat ze “een aardig meisje leek” in plaats van een medische onderbouwing.

Miller stelt dat eerlijk onderzoek naar de destijds beschikbare data al aantoonde dat remdesivir meer schade aanrichtte dan dat het hielp.

Het ziekenhuis zou de besmettings- en sterftecijfers opzettelijk hebben verhoogd om publieke angst aan te wakkeren en sensationele krantenkoppen te genereren. Terwijl de media berichtten over volle ziekenhuizen, werden verpleegkundigen naar huis gestuurd wegens een gebrek aan patiënten. Overlijdensgevallen veroorzaakt door trauma of andere oorzaken werden op overlijdensaktes geregistreerd als coronadoden.

De beschuldigingen beperkten zich volgens Miller niet tot slechte behandelingen, maar omvatten ook bewuste desinformatie naar het publiek.

Ongevaccineerde patiënten werden structureel geweigerd bij huisartsen en eerstehulpposten in de regio, met medeweten en goedkeuring van de hoofdgeneesheer van de medische groep. Als reactie hierop opende Miller een gratis kliniek via zijn plaatselijke kerk, die officieel werd erkend.

Miller getuigt dat alternatieve behandelingen zoals ivermectine, hydroxychloroquine, vitamine D, zink en fysieke beweging effectief waren tegen covid, maar werden gecensureerd door medische instanties, apotheken, sociale media en gevestigde gezondheidsautoriteiten.

Collega-artsen en verpleegkundigen die soortgelijke misstanden opmerkten, zwegen uit angst of werden uit de gemeenschap verdreven.

Miller heeft zijn dokterslicentie nog, ondanks tientallen disciplinaire hoorzittingen, procedures en dreigementen met arrestatie.

Miller roept op tot volledige verantwoording omdat de beschikbare gegevens en de zichtbare schade genegeerd werden en protocollen werden gevolgd die patiënten het leven kostten.