Sylvester Stallone heeft in een recent podcastgesprek met de New York Times zijn eerdere opvattingen over oorlog aan de kaak gesteld. De acteur, bekend van iconische rollen als John Rambo en Rocky Balboa, beschouwt oorlog nu als zinloos en als een systeem dat jonge mensen consumeert voor de financiële belangen van een selecte groep. Hij stelt dat oorlog fungeert als een verdienmodel, waar onder andere het Amerikaanse ministerie van Defensie en de wapenindustrie van profiteren.

Volgens Stallone is oorlog geen nobele strijd. Hij wijst erop dat jonge soldaten die de gevechten aangaan, na hun dienstperiode nauwelijks ondersteuning ontvangen. Dit ziet hij als een bewijs dat het systeem hen behandelt als wegwerpartikelen. Tegenwoordig is Stallone een uitgesproken tegenstander van oorlog, al onderschrijft hij het recht op zelfverdediging. Buitenlandse militaire interventies door de Verenigde Staten beschouwt hij als een bron van ellende aan beide zijden, waarbij landen worden verwoest, grenzen worden gewijzigd en generaties achterblijven met trauma's.

Stallone geeft toe dat hij in het verleden enthousiasme toonde voor militaire thema's. Hij vraagt zich af of dit mede een reactie was op de "linkse Hollywood-bubbel" om hem heen. Hij erkent dat hij binnen de filmindustrie deelnam aan een bepaalde dynamiek, wat impliceert dat hij mede het systeem heeft ondersteund. Hij stelt nu dat hij zich realiseert dat hij "het spel meespeelde".

Zijn eerdere rollen, met name die van John Rambo, werden door velen gezien als uitingen van Amerikaans militair potentieel. De Rambo-reeks, gestart met *First Blood* in 1982, werd destijds beschouwd als propaganda ten gunste van een pro-militair Amerika. Stallone zelf ziet *First Blood* echter niet primair als een actiefilm, maar als een portrettering van een getraumatiseerde veteraan die door zijn eigen samenleving werd afgewezen.

De samenwerking tussen de filmindustrie en het Amerikaanse militair-industrieel complex is gedocumenteerd. Hierbij levert het leger materieel en locaties, terwijl de filmindustrie beeldvorming creëert die gericht is op het ondersteunen van rekrutering. Tegenwoordig stellen steeds meer mensen, buiten de traditionele vredesbeweging, kritische vragen bij militaire interventies van westerse regeringen. Zij maken zich zorgen over de menselijke en financiële kosten, de winsten die wapenleveranciers maken, en de ontoereikende steun voor veteranen.