1. Pfas is een groep chemische stoffen die in het milieu terechtkomen en onder andere in kraanwater kunnen worden aangetroffen. Er is bericht dat er te veel pfas in kraanwater zit, met name in West-Nederland.
2. Hoewel de hoogst gemeten pfas-waarde in drinkwater 14,3 nanogram per liter is, wat ruim binnen de wettelijke norm van maximaal 100 nanogram per liter valt, heeft het RIVM de richtwaarde voor pfas in drinkwater aangepast naar maximaal 4,4 nanogram per liter. Dit is gedaan omdat zeer kleine hoeveelheden pfas al invloed kunnen hebben op het immuunsysteem. Ruim een derde van de Nederlanders ontvangt kraanwater met meer dan 4,4 nanogram pfas per liter. Binnen de Europese Unie wordt gekeken naar het verlagen van de norm voor pfas in drinkwater, maar Nederland heeft de wettelijke norm op dit moment nog niet bijgesteld. Er wordt ingezet op het terugdringen van de hoeveelheid pfas in drinkwater, onder andere door te pleiten voor een pfas-verbod in Brussel.
3. Het drinken van een glas kraanwater is niet acuut gevaarlijk. Via voedsel en vanuit de lucht krijgt men veel meer pfas binnen dan via kraanwater. Bijna elke Nederlander heeft te veel pfas in zijn bloed.
4. De norm voor pfas in bloed is bijna 7 microgram per liter bloed, waarbij 1 microgram gelijk is aan 1.000 nanogram. Bij kinderen treedt het eerste effect op bij 28 microgram pfas per liter bloed, wat de effectiviteit van inentingen kan verminderen. Mensen die woonden bij een 3M-fabriek, met 50 microgram of meer pfas per liter bloed, hadden vaker schildklier- en leverontstekingen. Vanaf een bloedwaarde van 50 microgram pfas per liter beginnen serieuze gezondheidsproblemen. In de toxicologie bestaat er een voorkeur voor een grote marge tussen de norm en de werkelijke situatie in het lichaam.
5. Een pfas-verbod wordt nagestreefd om de hoeveelheid pfas in het grondwater te verminderen en toekomstige generaties te beschermen.
6. Flessenwater is niet beter dan kraanwater en kan ook pfas bevatten. In water uit een fles kunnen microplastics zitten.
7. Bar-le-Duc water wordt gemaakt van grondwater uit Utrecht, dezelfde bron als waar Vitens drinkwater van maakt. Vitens controleert het water strenger dan producenten van water uit een fles. Producenten van water uit een fles zijn verplicht het water op achttien punten te controleren, terwijl drinkwaterbedrijven dit op tientallen punten doen.
8. De milieu-impact van water uit plastic flessen is hoog vanwege de productie, het transport en het zelf meenemen door de consument. Een Belgische studie toonde aan dat flessenwater vijftienhonderd keer meer CO2-impact heeft dan kraanwater. Kraanwater is aanzienlijk goedkoper dan flessenwater; 1.000 liter kraanwater kost ongeveer 1,50 tot 2 euro, terwijl flessenwater honderden euro's kost voor dezelfde hoeveelheid.
9. Het filteren van pfas uit drinkwater met actieve kool kan grotere pfas-moleculen verwijderen, maar het filter vereist frequente, dure en lastige reactivering. Kleine pfas-moleculen kunnen met actieve koolfilters niet worden verwijderd. Omgekeerde osmose kan kleine pfas-moleculen verwijderen, maar hierbij moeten mineralen opnieuw aan het water worden toegevoegd. Bij omgekeerde osmose komt van 1.000 liter ongefilterd water 800 liter schoon water uit; het resterende deel met extra veel pfas wordt teruggebracht in het milieu. Pfas uit water filteren wordt als te moeilijk en te duur beschouwd als oplossing.