Het Wildlands Project, voortkomend uit een biodiversiteitsovereenkomst uit 1992, beoogt grote stukken land aan de natuur terug te geven, inclusief bufferzones waar menselijke activiteit beperkt wordt.

De Sustainable Development Goals (SDG’s) worden ingezet als instrument om kleine ondernemers en boerenfamilies van hun grond te verdrijven ten gunste van grote corporaties. Dit wordt geïllustreerd door de waarschuwingen in het boek "Behind the Green Mask" van Rosa Koire uit 2011, dat sprak van een agenda achter milieu- en klimaatdoelstellingen die kleine, onafhankelijke ondernemers uit de markt verwijdert.

Crises worden door machthebbers bewust gebruikt om marktruimte te creëren. De coronacrisis trof de detailhandel en het stikstofbeleid zet boeren onder druk. Grote bedrijven die aansluiting zoeken bij het World Economic Forum profiteren van de ruimte die door deze crises ontstaat.

Wageningen University & Research (WUR) wordt genoemd als een universiteit die wetenschappelijk beleid onderbouwt, terwijl tegelijkertijd een agenda wordt uitgerold die de bestaanszekerheid van haar alumni ondermijnt. Op universiteiten door heel Nederland wapperen SDG-vlaggen, professoren zijn gebonden aan SDG-doelstellingen en studenten krijgen voornamelijk sprekers te horen die de SDG-agenda bevestigen.

Op lokaal niveau worden striktere eisen gesteld aan aannemers en leveranciers, zoals het gebruik van elektrische bouwmachines in binnensteden. Dit is ten gunste van grote bedrijven met het benodigde materieel. Gemeentebeleid stuurt de markt naar monopolievorming, ten voordele van corporaties die de SDG-agenda onderschrijven, met als voorbeeld bouwconcern BAM. De hekken rondom de Veluwe en de koppeling van Natura 2000-gebieden via Natuurnetwerk Nederland worden gezien als uitingen van dit beleid, waarbij boeren moeten vertrekken.

Benoemde burgemeesters worden gezien als uitvoerders van een opgelegde agenda, in plaats van onafhankelijke bestuurders. Burgemeester Bruls van Arnhem Nijmegen wordt genoemd vanwege nauwe banden met organisaties als Lifeport en regionale raden die SDG-doelstellingen promoten. In de Achterhoek wordt de SDG-agenda uitgerold via de Achterhoek Raad, geleid door een voorzitter. Zolang gemeenten functioneren als uitvoeringsorganisaties van Den Haag en Brussel, en burgemeesters benoemd worden, blijft de burger buitenspel staan.

Oplossingen die worden voorgesteld zijn radicale decentralisatie, beslissingsmacht dichter bij de burger leggen, en het MKB beschermen tegen hoge regeldruk. Deelnemers aan het gesprek roepen op om blogs te lezen, het verhaal te delen en vanuit de lokale politiek weerstand te organiseren.