1. Rijkswaterstaat heeft mogelijk onvoldoende financiële middelen voor het noodzakelijke wegenonderhoud. Hierdoor staat onderhoud aan onder andere de A7 tot 2029 op de wachtlijst. Eerder weigerde Rijkswaterstaat al het onderhoud aan de Kruisrakbrug in Sneek te voltooien met de mededeling dat het geld op was. Naast wegenonderhoud worden ook rioleringen en wegmarkeringen niet onderhouden. Er kunnen verdere snelheidsbeperkingen volgen vanwege de veiligheid. In Noord-Nederland zal naar verwachting 92 kilometer asfalt niet worden vervangen en krijgen 94 viaducten geen onderhoud.
2. Het Ministerie van Infrastructuur wordt aangeduid als verantwoordelijk voor onderbudgettering. Dit is het gevolg van een beleidswijziging in 2019 met de aanstelling van een directeur-generaal "Mobiliteit".
3. In 2014 werden "nudge units" ingesteld bij ministeries voor gedragsmanipulatie en beleidsacceptatie. Sindsdien wordt gesproken van "nudging" door ministeries om beleidsacceptatie af te dwingen. De berichtgeving van Rijkswaterstaat wordt beschreven als een vorm van nudging, waarbij de overheid wordt voorgesteld als een partij die het goed wil doen voor de burgers. Volgens de Mobiliteitsvisie 2050 past het inzetten van verkeersbeleid voor gedragsbeïnvloeding.
4. In 2022 werd het Infrastructuurfonds omgedoopt tot het "Mobiliteitsfonds". Tot 2021 was het Infrastructuurfonds gevuld met gelden die uitsluitend voor wegenonderhoud bestemd waren. Sinds 2022 wordt jaarlijks 5-10 procent van het voormalige infrastructuurbudget besteed aan "onderzoek" naar "gedragsverandering", "smart mobility" en elektrificatie.
5. Vanwege de Klimaatwet moest er een "Mobiliteitsvisie 2050" komen waarin stikstof-, klimaatopgaven, veiligheid, gezondheid en leefomgeving worden verweven met verkeersbeleid. Deze visie noemt de verschuiving van middelen van kerntaken naar klimaatpolitiek "integraal" beleid.
6. Er is een beleidsintentie om autogebruik te ontmoedigen vanwege de uitstoot van CO2 door wegverkeer, die volgens de Mobiliteitsvisie 2050 22 procent bedraagt.
7. Autorijden wordt door TU Delft omschreven als een "wicked problem", verbonden met maatschappelijke uitdagingen zoals klimaatverandering, sociale gelijkheid en gezondheid, met talloze dilemma's en onvermijdelijke offers.