Het waterleidingbedrijf Dunea, verantwoordelijk voor de jaarlijkse productie van 85 tot 90 miljard liter water voor 1,4 miljoen huishoudens, heeft na vijf jaar onderzoek besloten om brak grondwater niet als drinkwaterbron te benutten. Een van de belangrijkste overwegingen hierbij is de verwachte stijging van de waterproductiebehoefte met 10 miljard liter tussen 2030 en 2040, als gevolg van bevolkingsgroei.

Brak grondwater bevindt zich op dieptes van 75 tot 105 meter in de bodem en heeft een zoutgehalte dat lager is dan zeewater, maar hoger dan zoet water. Dunea voerde een proef uit in Scheveningen om te onderzoeken of dit water na ontzilting een betrouwbare, aanvullende bron voor drinkwater kon vormen.

De proef wees uit dat het technisch haalbaar is om drinkwater te produceren uit brak grondwater, zelfs in geval van calamiteiten. Echter, de impact op de natuur werd als te groot beoordeeld. Daarnaast zijn de energiekosten voor de zuivering van brak grondwater significant hoger dan voor oppervlaktewater. De verwachte kosten voor drinkwater uit brak grondwater bedragen 2,25 euro per duizend liter, vergeleken met 1,45 euro per duizend liter bij gebruik van oppervlaktewater.

Hoewel Dunea afziet van de inzet van brak grondwater, investeert het bedrijf wel in nieuwe infrastructuur. Langs het kanaal De Vliet wordt momenteel een nieuw innamepunt en een voorzuiveringsinstallatie gerealiseerd, met een geraamde kostprijs van circa 500 miljoen euro. Incidenteel oppompen van zoutachtig water kan overigens bijdragen aan het voorkomen of ongedaan maken van verzilting. In Spanje en de Amerikaanse staat Californië wordt brak grondwater reeds succesvol omgezet in drinkwater.