Meer dan drieduizend praktijkondersteuners huisarts geestelijke gezondheidszorg (POH-ggz) zijn werkzaam in Nederland. Jaarlijks ontvangen zo'n 600.000 Nederlanders zorg van deze professionals, wat neerkomt op een jaarlijkse kostenpost van 360 miljoen euro. Dit bedrag vertegenwoordigt ongeveer 5 procent van het totale budget voor geestelijke gezondheidszorg.

Uit een recent onderzoek, uitgevoerd met datasets van 900.000 Nederlanders, blijkt dat drie van de vier gestelde doelen van de POH-ggz niet worden bereikt. Deze doelen omvatten het verlagen van de druk op de reguliere ggz, het verbeteren van de langetermijngezondheid van patiënten, en het voorkomen van baanuitval. Het enige doel dat wel gerealiseerd is, is dat er meer mensen worden behandeld dan voorheen.

Gemiddeld en op de lange termijn is er geen verschil in gezondheid aangetoond bij patiënten die de POH-ggz hebben bezocht. Vier jaar na de behandeling lieten de gevoelens over de algemene en mentale gezondheid en eenzaamheid slechts een minimale positieve verandering zien.

Ongeveer een vijfde van de patiënten maakt gebruik van de praktijkondersteuner als overbruggingszorg, in afwachting van een behandeling binnen de basis- of specialistische ggz. Bij deze groep patiënten is geen effect op hun situatie te zien wanneer ze uiteindelijk aan de beurt zijn voor reguliere ggz-behandeling.

De huisartsenvereniging LHV, de vereniging van praktijkondersteuners NVvPO en de Landelijke Vereniging POH-GGZ geven aan zich eerst nader te willen verdiepen in de wetenschappelijke onderbouwing van het onderzoek alvorens inhoudelijke reacties te geven.