EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen pleit voor een strategische herpositionering van Europa op het gebied van kernenergie en wil dat het continent deelneemt aan een wereldwijde heropleving van deze energiebron. Ze stelt voor om een nieuwe Europese strategie voor kleine modulaire reactoren (SMR's) te ontwikkelen met als doel deze technologie begin jaren dertig operationeel te hebben. Volgens Von der Leyen kunnen SMR's, naast conventionele kernreactoren, een cruciale rol spelen in een flexibele, veilige en efficiënte Europese energievoorziening.

De Franse president Emmanuel Macron sloot zich hierbij aan tijdens een recente kernenergietop en riep op tot betere grensoverschrijdende samenwerking en de instelling van een markt voor koolstofvrije elektriciteit. Frankrijk, dat sterk inzet op kernenergie, wil dat deze energiebron dezelfde EU-financiële steun ontvangt als hernieuwbare energiebronnen en heeft plannen aangekondigd voor de bouw van zes nieuwe kernreactoren.

In schril contrast hiermee heeft de Duitse bondskanselier Friedrich Merz een terugkeer naar kernenergie afgewezen en de Duitse uitstap uit kernenergie als "onomkeerbaar" bestempeld. Hoewel Merz de opvatting van Von der Leyen deelt dat de eerdere afkeer van kernenergie een strategische fout was, benadrukt hij dat de beslissingen van eerdere Duitse regeringen bindend zijn. Bundesumweltminister Carsten Schneider (SPD) noemt kernenergie een risicotechnologie die nog steeds staatssteun nodig heeft, terwijl wind- en zonne-energie naar zijn mening betere, goedkopere alternatieven zijn die geen radioactief afval produceren. Schneider merkte op dat de focus van de EU-strategie op nieuwe subsidies voor kerncentrales veelzeggend is. Duitsland was niet vertegenwoordigd op de kernenergietop in Frankrijk.

Wereldwijd bedroegen de subsidies voor fossiele brandstoffen in 2023 ongeveer 447 miljard dollar, voor hernieuwbare energiebronnen ongeveer 128 miljard dollar en voor kernenergie circa 21 miljard dollar. In de EU ontvangen zon- en windenergie aanzienlijke steun via diverse financieringsmechanismen, terwijl kerncentrales zelden vergelijkbare langetermijngaranties genieten.

De Levelized Cost of Electricity (LCOE) voor onshore windenergie in de EU bedroeg in 2024/25 tussen de 40 en 60 euro per MWh, voor zonne-energie tussen 35 en 50 euro per MWh, en voor nieuwe kerncentrales tussen 85 en 120 euro per MWh. De LCOE houdt echter geen rekening met systeemkosten zoals netuitbreiding, back-up of opslag voor de intermitterende aard van sommige energiebronnen. Kerncentrales leveren daarentegen stabiele basislast tegen lage operationele kosten, die voor bestaande installaties vaak minder dan 30 euro per MWh bedragen. De capaciteitsfactor voor kernenergie in Europa ligt hoog op 92 procent, in vergelijking met 25 tot 40 procent voor onshore wind en 10 tot 20 procent voor zonne-energie.

Kernenergie heeft een relatief lage dodelijkheid per TWh, met 0,03 doden (inclusief incidenten zoals Tsjernobyl en Fukushima), tegenover 25 tot 100 voor kolen, 3 voor gas, 0,04 voor wind en 0,02 voor zonne-energie. In Europa hebben zich in commerciële kerncentrales al decennialang geen dodelijke ongevallen voorgedaan. Van het radioactieve afval in de EU is 97 procent laag- of middelmatig actief en veilig opgeslagen; minder dan één procent is hoogactief. Wereldwijd was er tot 2016 ongeveer 390.000 ton verbruikte kernbrandstof opgeslagen, wat marginaal is ten opzichte van het afval van zonnepanelen en windturbines. Ongeveer 95 procent van de kernbrandstof kan worden hergebruikt.