Er bestaat een significante meningsverschil tussen de Verenigde Staten en Groenland, gesteund door Denemarken, aangaande de mogelijke annexatie van Groenland door de VS. De Deense premier Mette Frederiksen heeft gewaarschuwd dat een dergelijke stap het einde van de NAVO zou betekenen, een sentiment dat gedeeld wordt door een voormalige NAVO-ambassadeur die de annexatie als een doodsteek voor het bondgenootschap beschouwt.

Diplomatieke gesprekken hebben plaatsgevonden tussen Groenland, Denemarken en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio en vicepresident JD Vance om de oplopende spanningen te de-escaleren. Als uitkomst van deze besprekingen is overeengekomen een werkgroep op te richten om de kwestie verder te behandelen. De voormalig NAVO-ambassadeur ziet deze werkgroep echter als een conventionele diplomatieke manoeuvre, vaak ingezet bij een gebrek aan consensus, en heeft weinig hoop op een oplossing aangezien de standpunten naar zijn mening onveranderd zijn gebleven. Hoewel een invasie door de VS om Groenland in te lijven als onwaarschijnlijk wordt beschouwd, is een scenario geschetst waarbij mariniers en douanebeambten worden ingezet en de Amerikaanse vlag wordt gehesen.

De houding van de VS ten opzichte van NAVO-bondgenoten wordt door de overige leden als een nieuwe en verontrustende ontwikkeling gezien, waarbij de VS zich steeds meer tegenover andere leden lijkt te positioneren. Dit leidt tot twijfels, met name in Zweden, over de garantie van wederzijdse bijstand onder artikel 5 van het NAVO-verdrag, een onzekerheid die in Zweden scherper wordt gevoeld dan bijvoorbeeld in Nederland, mede door de Russische dreiging en de aanhoudende oorlog in Oekraïne.

De voortekenen voor het bondgenootschap worden door de voormalig NAVO-ambassadeur als zeer somber ingeschat. Een mogelijke strategie om de huidige onvrede te adresseren, is een verhoogde investering van de Europese Unie in Groenland. De grondstoffen op het eiland worden door klimaatverandering steeds toegankelijker en vormen een Europees belang. Indien de EU haar middelen opschaalt en een gevoel van Europese identiteit bij de Groenlanders stimuleert, kan Brussel haar belangen veiligstellen. Het is essentieel dat Europa voorkomt dat het passief toekijkt hoe de VS, Rusland en China de Groenlandse grondstoffen exploiteren en dat Europa actief opkomt voor haar eigen belangen in de regio.