De Europese Commissie heeft een nieuw klimaatdoel gepresenteerd, waarbij eurocommissaris Wopke Hoekstra streeft naar een reductie van 90 procent van de broeikasgasuitstoot in 2040, ten opzichte van 1990. Dit nieuwe doel wordt door sommigen gezien als een verbetering ten opzichte van eerdere, minder duidelijke doelen van de Commissie.

Echter, op 4 november 2025 is gebleken dat het meest ambitieuze streven van het Klimaatakkoord van Parijs, het beperken van de opwarming van de aarde tot 1,5 graad Celsius, niet meer haalbaar is. Het milieubureau van de VN (UNEP) heeft in een recent rapport bevestigd dat de gemiddelde opwarming van de aarde deze grens onvermijdelijk zal passeren.

De Europese Unie is verantwoordelijk voor 6 procent van de wereldwijde uitstoot. Hoewel de EU als doel heeft om als eerste ter wereld naar nul uitstoot te gaan, zal dit naar verwachting weinig tot geen effect hebben op de wereldwijde temperatuurstijging in 2100. Het idee dat de aarde gered is als de EU klimaatneutraal wordt, is een gangbare misvatting.

De plannen van eurocommissaris Hoekstra stuiten op weerstand bij een deel van de Europese lidstaten. Landen als Nederland, Spanje en Denemarken spreken echter wel hun steun uit voor een duidelijk klimaatdoel.

Een energiedeskundige waarschuwt dat een te sterke focus op klimaatdoelen weliswaar kan leiden tot lagere emissies, maar vooral doordat bedrijven Europa zullen verlaten. Het halen van het uitstootdoel wordt voornamelijk verwacht door een afname van de industrie in Europa. In Nederland is deze trend al wekelijks zichtbaar door het afschalen van bedrijven.

De industrie is relatief laat begonnen met het realiseren van de klimaatdoelen. Het behouden van een gezonde en innovatieve industrie in Europa wordt als buitengewoon uitdagend beschouwd. De energiedeskundige stelt dat het klimaatdoel betekent dat de Europese industriële bedrijven en de energiesector in 2040 geen uitstoot meer mogen hebben.

Mogelijk zullen industrieën Europa al verlaten in de aanloop naar de gestelde doelen, wat kan resulteren in een afbouw van de productie en minder investeringen in onderzoek. Een klimaatdoel dat leidt tot het verdwijnen van de industrie uit Europa wordt als onverstandig beschouwd. In 2019 werd in Nederland, met een klimaatakkoord dat diende als een soort Europese Green Deal op kleinere schaal, al gekeken naar uitstootreductiedoelen en de vergroening van de industrie.

Problemen zoals netcongestie, stikstofuitstoot en andere kwesties kunnen ervoor zorgen dat alleen het reductiedoel overblijft, zonder dat de brede industriële en economische context wordt meegenomen. De energiedeskundige benadrukt dat de focus op een reductiedoel samengebracht moet worden met het Draghi-rapport over de Europese concurrentiepositie en de industrie. Er moet niet uitsluitend gefocust worden op het reduceren van uitstoot, maar ook op het definiëren van het soort economie dat Europa nastreeft en het beleid dat bedrijven nodig hebben.

De vraag wordt opgeworpen of Europa bereid is te accepteren dat bijvoorbeeld de Europese auto-industrie het aflegt tegen China. Dit zou kunnen komen doordat Europa te laat is begonnen met investeren, terwijl China pragmatisch eerst investeert en daarna de sprong maakt, waardoor het Europa op diverse fronten concurrentieel overtreft. De energiedeskundige geeft aan dat de industrie weliswaar een duidelijk doel nodig heeft, maar dat dit doel alle facetten moet omvatten en niet uitsluitend gericht mag zijn op uitstoot.