Meer dan de helft van de Europeanen, 56 procent, staat open voor verdere uitbreiding van de Europese Unie. Vooral jongeren en hoger opgeleiden delen deze mening. Zweden, Denemarken en Litouwen tonen het hoogste draagvlak voor uitbreiding, met 79 procent in Zweden. In Frankrijk en Oostenrijk is de steun met 43 procent aanzienlijk lager.

Partijen als de VVD benadrukken dat potentiële nieuwe lidstaten moeten voldoen aan strenge voorwaarden, zoals de Kopenhagen­criteria die betrekking hebben op rechtsstaat en democratie. Er is eveneens steun voor pragmatische samenwerking met kandidaat-lidstaten om de invloed van China, Rusland en Iran te beperken.

Sinds de terugkeer van Donald Trump als president van de Verenigde Staten op 20 januari 2025, zijn Europese landen zich meer bewust geworden van hun eigen veiligheidsverantwoordelijkheid. Ongeveer een derde van de ondervraagden beschouwt de Verenigde Staten niet langer als een betrouwbare bondgenoot.

Deze verschuiving in perceptie weerspiegelt zich in de wens voor een gezamenlijk Europees leger. Zeven op de tien Nederlanders steunen dit idee. 41 procent van de Nederlanders is het volledig eens met de stelling dat een Europees leger noodzakelijk is voor de veiligheid van Europa, terwijl nog eens 29 procent het enigszins eens is. De wens voor meer samenwerking binnen de NAVO draagt bij aan dit sentiment, waarbij de meeste partijen pleiten voor een sterkere Europese component binnen het bondgenootschap. Er is ook een verlangen dat de hoogste militaire functie binnen de NAVO door een Europeaan bekleed zou mogen worden, aangezien deze momenteel is voorbehouden aan een Amerikaan.

Ondanks de steun voor een gezamenlijk Europees leger, kent het idee praktische uitdagingen. Landen blijven zelf verantwoordelijk voor hun defensie en veiligheid, terwijl het beleid binnen de NAVO gezamenlijk wordt bepaald door de Noord-Atlantische Raad. Eerdere gezamenlijke defensieprojecten, zoals een tank en een nieuw gevechtsvliegtuig, hebben vertraging opgelopen of moeizaam verlopen, deels door terughoudendheid van sommige NAVO-landen om hun defensie-industrie te delen. Een echt effectief gezamenlijk leger vereist een diepgaande bereidheid tot verbinding en wederzijds vertrouwen tussen de lidstaten. In de praktijk zou dit kunnen leiden tot specialisatie, waarbij landen zich richten op specifieke militaire productie, zoals tanks of radarsystemen. De vraag wie de beslissingsbevoegdheid over een dergelijk Europees leger zou hebben, blijft onduidelijk.